Kara Kız’ın Şiiri

Kara Kız diye takılıyordum ona. Hani, insan en çok, çok sevdiğine takılır ya… Esmerdi, esmer güzeli güzel bir çocuktu. Kalbi de kendisi gibi güzeldi. Zekası da… Zekiydi. Zekasını çalışkanlığıyla harmanlıyordu Kara Kız. Mihriban. Çok çalışıyordu. Bunun getirisi ona, üstün bir başarı oluyordu. Henüz ilköğretim okuluyken, henüz ilkokul dört yıl olmamışken, Okumaya Devam Et

Bence Öğretmenlik

Yine bir 24 Kasım’dı.Yine bir Öğretmenler Günü’ydü.Yine “bizim günümüz”dü. Bu günü yaşarken “Öğretmenlik nedir?” diye sordum kendime.Yine kendim cevapladım sorumu.Aşağıdaki satırlara döküldüler; naçizane. Bana göre… Minicik yüreklerin öğretmenler gününde çizdiği öğretmenlerini, çarpık çurpuk yazılarla yazdıkları şiirlerini, hediye alamadığı için mahçup ve kaçamak bakışlarla “Öğretmenim, öğretmenler günün kutlu olsun.” deyişini en Okumaya Devam Et