Senin De Ne Dediğin Belli Değil

Okulun sondan bir önceki haftası.Artık konular neredeyse bitti, yoklama almıyorum.Öğrenci gelmezse veli telefon ediyor, durumunu biliyorum.Ramazan da bir taraftan, zorluyor ister istemez.Biz de yorulduk, çocuklar da. Sormaya başladılar, gelmesek olmaz mı diye.

En çok soranlardan biri de Elif.Aramızda şöyle bir diyalog geçti…

“Öğretmenim, artık gelmesek olur mu?”

“Elif okul bitmedi daha.”

“Ama öğretmenim konular bitti dedin.”(Elif bazen samimiyeti o kadar ileri götürüyor ki, senli benli oluyor.)

“Neredeyse.”

“Yoklama da almıyorsun.”

“Artık gerek yok.”

“Tamam işte gelmeyelim.”

“Olur mu Elif, ben buradayım.”

“Ama biz gelmeyelim.”

“Dersler var, devam ediyor.”

“Az önce konular bitti dedin.”

“Tamam, bitti sayılır.”

“Ama gel diyorsun.”

“Dersler devam ediyor.”

“Konular bitti dedin ya.”

“Neredeyse dedim ya.”

Duraklayıp derin bir nefes alıyor.

“Ben gelmesem.”

“Senin bileceğin iş.”

Diyalog tam bir çıkmaza girdi.Baktı ki bu konuşmalarla bir sonuca varamayacağız, Elif benden “gelme” iznini alamayacak…Tepkisi:

“Öööf öğretmenim ya, senin de ne dediğin belli değil, bir öyle diyorsun bir böyle!”

Benim tepkim:

“Ben öğretmenim, derim.”

Böylece konuşma sonuca bağlanmış oldu.

Mayıs ayının son haftası, 2018 3/B Sınıfı Gülyalı Merkez İlkokulu, Gülyalı, Ordu

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir