Öğleden sonraki ilk derse girdik.Sebest etkinlik dersi.Nöbetçi olduğum için yorulmuş, dersle ilgili de herhangi bir planlama yapmamıştım.Ne yapalım diye düşünürken, çocuklar hep bir ağızdan “Öğretmenim, resiiim!” diye bağırdılar.Ben de kabul ettim.

Ders bitti, herkes yaptığı resmi gösteriyor, ben de küçük yorumlar yapıyordum.En so Büşra, ben kapıdan çıkarken, en arkadan resmini kaldırmış bana gösteriyordu.

“Öğretmenim, nasıl olmuş?”

Baktım, güzel olmuştu gerçekten.Beğenimi göstermek üzere baş parmağımla tamam işareti yaptım.

“Eline sağlık Büşra, güzel olmuş.”

Bu sözüm hem hoşuna gitti, hem de şaşırttı Büşra’yı.

“Öğretmenim, ben yemek yapmadım ki!…”

Nedenini o zaman anladım.Büşra, sadece yemek yapan birine eline sağlık denir sanıyordu.Gülümsedim.

“Olsun Büşra, resim yapan birine de eline sağlık denir.”

O da gülümsedi.

25.04.2017, Salı Gülyalı Merkez İlkokulu, 2/B Sınıfı Gülyalı, Ordu